To niebywałe, że tyle dobrego ostatnio wokół się dzieje.
I pewnie zanim się przyzwyczaję wszystko pieprznie.
Ostatnio fotografuję starszych ludzi – urzekają mnie twarze pełne zmarszczek, są takie prawdziwe.
A teraz czas spiąć wszystkie pośladki, spakować parę rzeczy i ruszyć w stronę Mazur !!!
Flegmatycznie ubieram się w swoje obrazy, w hermafrodytyzm chwili pojętej w sztukę, w głowę szarej chmury i ociekające krwią palce. Kurwimy się pościelowo z Alejadnrem, Albertem i Antoniem. I ta kobieta stoi taka, w czerwonej sukience – niechcący wszystko. Wchłaniam dźwięki poranka, ułożone mi na stopach drgania zamieniają się w schody i gdyby nie ten […]
