Zbigniew Piotr Piotrowski
W nieistniejących sieciach jutra, szkicując czasy przeszłe, uśmiecha się szeroko. /Gdański garnizon, w którym pewna firma postanowiła lofty pobudować i przy okazji zmienić trochę znaczenie tego słowa. Nie potrafię zrozumieć.
Zbigniew Piotr Piotrowski
Berbeciątko. W odwiedzinach w wejherowskim szpitalu, gdzie Szanowna Pani Klaudia powiła metodą naturalną.
Zbigniew Piotr Piotrowski
Kurwię się majestatycznie, błądząc spojrzeniem w okolicach trzeciej szyby niebieskiego autobusu. Zagrzmiało burzowo, krzywo uśmiechnięty czas, wyrzuty sumienia, zastanowienia, włosy przepełnione zapachem dymu, popołudniowo ciche mieszkanie. /Widzę białe gałęzie drzewa…czytaj całość
Zbigniew Piotr Piotrowski
Mgliste myśli, popołudniami wypijam kilka filiżanek słabej kawy.
Zbigniew Piotr Piotrowski
Bardziej jestem. Majowe słońce wylewa się strumieniami, między gałęzie, liście, drobne kwiaty. /Spacer rynsztokami, płochliwe koty, ptaki, ludzie. Namacalnie dziś.