Zbigniew Piotr Piotrowski
Czarne chmury nad miastem, wiatr między gałęziami i podkołdrowe uśmiechy. I niech mnie biorą w nocy zamglone apopleksje, rozluźniające się samoistnie kąty szarych pokojów układające się pod kołdrą w złowrogo…czytaj całość
Zbigniew Piotr Piotrowski
Gdzieś w Gdańsku. Dzisiaj.
Zbigniew Piotr Piotrowski
…
Zbigniew Piotr Piotrowski
Ułożony prawą stroną do okna, wdychając zapach zielono pachnącej poduszki co chwilę otwieram oczy. Rzeczywistość układająca się pod powiekami burzy spokoje ducha, wewnętrznie krzyczę rozłożywszy ręcę do milczącego sufitu, nieruchomych…czytaj całość
Zbigniew Piotr Piotrowski
„O pewnych zdjęciach nie powinno się pisać…” Z wymyślonym imieniem, ceglaną podłogą, stosem szmat łóżkowych i strychem pełnym niszczejących staroci. Przed Bronisławem przestrzegała miejscowa ludność pod postacią młodej blondynki imieniem…czytaj całość